Cadans

Als we de experts mogen geloven is uw loophouding één van de belangrijkste zaken als het op efficient lopen aankomt. Ik durf wel met die zaken experimenteren, Chi running, Pose running, Natural running, … allemaal varianten die hetzelfde doel voor ogen hebben: uw lichaam zo min mogelijk belasten.

Mijn interesse werd gepiekt tijdens het lezen van Born to run (of voluit Born to Run: A Hidden Tribe, Superathletes, and the Greatest Race the World Has Never Seen) geschreven door sport journalist en loper Christopher McDougall. Een bijzonder inspirerend verhaal wat mij helemaal anders deed denken over lopen. Het is ook door dit boek dat ik dingen ben gaan uit proberen. Met resultaat, althans naar mijn gevoel.

Het volgende dat ik wou aanpakken is mijn cadans, dit is het aantal stappen die je per minuut neemt. Ik had al op verschillende plaatsen gelezen dat een hogere cadans zou leiden tot een betere running economy. Doordat je meerdere kleine stappen neemt is het contactmoment met de grond korter en vluchtiger, wat zou leiden tot minder energieverbruik en minder belasting. Je zou er ook sneller door kunnen lopen. (Zoals met alles heb je ook de tegenhangers die zeggen dat grote lange passen juist beter zijn.)

Mijn probleem was dat ik dit niet kon meten. Ik heb het wel eens proberen tellen, maar eenvoudig is dat niet, tijdens het lopen een minuut in de gaten houden en uw stappen tellen. Gelukkig kreeg een paar maanden terug mijn Suunto horloge een software update met een nieuwe cadans feature. Een echte footpod zal wellicht nog accurater zijn, maar het is een begin.

Er lijkt een algemeen consesnsus te zijn dat de sweet spot van de ideale cadans 90 rpm is. Ik kan u zeggen, dat is veel. Het voelt ook bijzonder vreemd aan om met zo'n korte passen te lopen. Mijn natuurlijke cadans zit rond de 72 rpm, naar de 80 toe als ik goed opgewarmd ben. Als ik echt moeite doe kan ik rond de 85 rpm blijven hangen. De 90 heb ik nog niet gehaald.

Maar ik moet zeggen, net zoals ik een verschil voel door te experimenteren met mijn loophouding, merk ik hier ook een verschil als mijn cadans hoger ligt. Soms denk wel, ziet mij hier nu trippelen, echt vooruitgaan zal ik toch niet doen. Maar dan loop ik toch maar onder of rond de 5 min/km. Alsof het niets is. En mijn ademnhaling heb ik ook veel beter onder controle. De dagen dat ik thuis kom na een cadanstraining voel ik me ook heel wat minder uitgeput. Alsof ik me minder heb moeten inspannen.

Ik vind het wel heel moeilijk om in gang te raken. Net of ik 'trage' spieren heb die eerst even moeten losgelopen worden. En blijkbaar doe ik ook iets vreemd met mijn handen. Ik kreeg deze week nog de opmerking dat ik nogal met losse handjes voorbij liep, iets dat ik vroeger toch niet deed.

Ik geloof enorm in experimenteren om zo te vinden wat voor u het beste werkt. Dit lijkt voor mij toch weer een kleine verbetering teweeg te brengen. De uitdaging ligt natuurlijk in het aanpassen van ingebakken gewoontes.


Mental well-being

Net begonnen aan What I Talk About When I Talk About Running van Haruki Murakami, kom ik daar dit tegen:

I’m the kind of person who likes to be by himself. To put a finer point on it, I’m the type of person who doesn’t find it painful to be alone. I find spending an hour or two every day running alone, not speaking to anyone, as well as four or five hours alone at my desk, to be neither difficult nor boring.

Verderop concludeert hij:

Which is why the hour or so I spend running, maintaining my own silent, private time, is important to help me keep my mental well-being.

Ik had het zelf kunnen geschreven hebben.